Een film van Radiomad

Toen Stanley Donwood 18jaar was (hij was toen nog nooit Engeland uitgeweest) kocht hij eeninterrail-ticket. Daarmee reisde hij door Europa en hij raakte vanaf dat momentverknocht door Europa. Daarom dat hij nu het plan heeft om met een expositiedoor alle landen van Europa te gaan. De eerste stop was Barcelona, Spanje (ofliever Catalonië natuurlijk) en de tweede stop is Rotterdam in Nederland. Eenoud handelscentrum met een mooie moderne overkapping is het decor waar deze expositiezijn plek heeft gevonden.

Donwood blijkt een man tezijn met veel emoties. Dat wordt duidelijk bij de opening waar hij persoonlijkaanwezig is. Bij zo’n gelegenheid hoort natuurlijk de muziek van Radiohead.Terwijl wij mee neuriën met Meeting InThe Aisle en Sail To The Moon blijkthet voor Donwood uiteindelijk te zwaar te zijn om er naar te luisteren. Ditterwijl hij van te voren op een stukje papier een aantal nummers opgeschrevenhad die hij nog wel kon aanhoren. Het heeft er mee te maken met hoe het werkvan Donwood en Radiohead tot stand komt.

Vanaf 1994, toen de EP My Iron Lung verscheen, zijn Donwood enRadiohead met elkaar verbonden. Donwood haalt naast bijvoorbeeld dingen uit hetnieuws (rampen, oorlogen etc.) veel inspiratie uit de nieuwe muziek vanRadiohead en Radiohead haalt naast alle kopzorgen van Thom Yorke veelinspiratie uit het nieuwe werk van Donwood. Het is veel luisteren naar denieuwe nummers en er tekeningen bij maken, opgesloten zitten in je eigenatelier (het liefst naast de studio), en bij een opening in een galerie waar jebij bent kan je door het publiek of afgekraakt of de hemel ingeprezen worden. Donwoodvermijdt het liefst de momenten waarin hij kwetsbaar is.

Het werk van Donwood isdus nu te zien op de expositie in V!p’s Art Gallerie. De hoezen van Kid A in levensgrote schilderijen(geïnspireerd op de bergen in Kosovo naar aanleiding van de oorlog aldaar), dehoutsnedes van The Eraser(geïnspireerd op de overstromingen in Cornwall in 2004 waar Donwood en Yorkegetuige van waren.) Een aantal zeefdrukken uit het OK Computer tijdperk en nieuwwerk waar we in de toekomst wellicht nog wat van terug zien op een nieuw albummaken de expositie compleet en het geeft een klein maar voldoende overzicht. Detotstandkoming van het werk komt helaas wat minder naar voren. Hopelijk wordtdat ooit nog eens gedaan in de toekomst.   

Voor de Radioheadliefhebber is deze expositie een must, voor ware kunstliefhebbers een aanrader.Radiohead haters kunnen wellicht in de kelder terecht voor een aantal grotefoto’s van Jimi Hendrix in Rotterdam.

De tentoonstelling van Stanley Donwood en Dr.Tchock is te zien van 11 mei en duurt tot en met 17 juni 2007. Dinsdag tot enmet zondag 12:00-18:00.

V!p’s International Art Galleries, WestelijkHandelsterrein, Van Vollenhovenstraat 15, 3016 BE Rotterdam. Voor meerinformatie zie www.vipsart.nl

Ik heb nog wel meer optredens dan deze 15 gezien. Maarnatuurlijk, niet alles verdiend een pluim, sommige dingen waren ronduit gênant(denkend aan een Ramses Shaffy). Kortom, niet alles verdient punten of eeneervolle vermelding. Na een hoop geschrap, geschraap, gewrik en gekrik zijn devolgende 15 komen bovendrijven, ten eerste eervolle vermeldingen en vervolgens mijn top 10:

15. Voicst BEVRIJDINGSFESTIVAL HAARLEM (05-05)&
14. Elpresidente BEVRIJDINGSFESTIVAL HAARLEM (05-05)
Eervolle vermeldingen voor deze twee bands op hetbevrijdingsfestival in Haarlem. Het was het enige wat er uitsprong op die warmedag.

13. Oort, KÄRLA KLUBI, KÄRLA, EESTI (19-07 ofzo)
Denk dat maar heel weinig mensen dit zullen waarderen.Estlandse volksmuziek . In Middeleeuwse kostuums werd een optreden gegevenin het park van een dorpje. In Estland heb je in heel veel plaatsenmuziekkoepels staan, waar regelmatig optredens worden gegeven en een heleboelmensen daar naar gaan kijken. De belangstelling bij dit concert viel volgensmij een beetje tegen en de band droop dan ook teleurgesteld af vanwege deopkomst na hun laatste nummer.

12. Marike Jager ZOMERPARKFEESTEN VENLO (06-08)
Een aanrader aldus twee mannen (iedereen weet wel wie). Enhet was een lust voor het oor ehhhh oog. Of ehhh allebei. Maar aan de anderekant ook wel weer gewoontjes allemaal. Als ik 50 was liep ik hier zeker op meete swingen. Alleen ben ik een stuk jonger…

11. Solo & Charlie Dee TIVOLI OUDEGRACHT, UTRECHT(29-10)
Beste optreden van Solo dit jaar, mooie uitvoering van Satie(een nummer dat ik gewoon erg mooi vind). En dan had Michiel Flamman die dagnog regelmatig een microfoon onder zijn neus om allerlei vragen tebeantwoorden. Een mooie voorgift voor de zeer teleurstellende en ronduitirritante Charlie Dée was geen probleem ondanks de extra aandacht van de lokalestudentenpers.

10. Guillemots ZOMERPARKFEESTEN VENLO (06-08)
Wat ik nog van al het nieuwe spul het meest verfrissendevond waren de Guillemots. Geluid was niet opperbest waardoor de score wellichteen beetje laag uitvalt. Een optreden op Lowlands of in Tivoli waswaarschijnlijk beter geweest. Jammer dan.

9. aballadeer TIVOLI DE HELLING, UTRECHT (14-09)

Het beste optreden van a balladeer wat ik heb gezien was inTivoli de Helling. Van een optreden in een café naar een steeds commerciëlerwordende band gaat het hard met deze jongens. Ze komen steeds meer los en liveklinkt het in ieder geval wat rauwer dan op plaat wat voor de muziek wel goedis.

8. Solo & Pierre Wind EKKO, UTRECHT(08-04)
Nog een keer Solo? Dit optreden verdient punten dankzij tweedingen. Ten eerste de vele prachtige covers die werden uitgevoerd maar het wasvooral kok en rasentertainer (ook alleen maar omdat hij zo druk en gek is)Pierre Wind die met zijn ingrediënten extra smaak gaf!

7. Art Brut MELKWEG, AMSTERDAM (09-02)
Art Brut, genoemd naar een ongeremde, spontanekunststroming, maakt ongeremde, spontane rockmuziek. Ongeremd zijn ze nietalleen in de muziek, ook qua presentatie en uiterlijk vertoon. Drummer Mikey staatachter zijn drumstel te spelen, gitarist Jasper Future heeft een petje op metknipperlichtjes maar de onbetwiste nummer 1 van de band is zanger Eddie Argos.Hij komt op in een net zwart jasje (die al gauw uit gaat) met daaronder een tekleine roze polo (hij heeft al een grote bierbuik voor zijn leeftijd) metstropdas, een klein smal snorretje en een oorbelletje. De band beweegt zich eenongeluk op het podium, afgewisseld met stilstaande poses. De teksten zitten volBritse humor. Dit alles hebben ze wel nodig want de muziek stelt niet eens zoheel veel voor, maar de rest maakte een heleboel goed!

6. Nada Surf TIVOLI OUDEGRACHT, UTRECHT (29-03)
Aardige heren, leuke muziek. Alhoewel niet meer zo schoolsals vroeger is er nog altijd de passie om te leven van/voor hun eigen muziek.Gegarandeerd een gezellige avond hierdoor en verder geen overdreven sterrendom.Ze delen dan geen handtekeningen uit maar drinken liever met je een biertje inhet welbekende kafé België.

5. Josh Ritter PARADISO, AMSTERDAM (31-05)
The Animal Years is een van de leukere platen dit jaar, dusnam ik de moeite om naar het concert te gaan. Goed, constant en enthousiastoptreden van deze man. Moet die eerdere platen ook nog steeds eens goed gaanluisteren.

4. Radiohead HMH, BIJLMER(09-05)

Eerste conclusies: geen nieuwe revolutie a la  Kid A.

Geen vlekkeloos optreden maarRadiohead bewijst wel dat ze er nog zijn, zeer overtuigend zelfs. Ed O’Brien eneen security wacht gaven een mooi aandenken.

3. The Frames MELKWEG, AMSTERDAM(21-11)
Stiekem zijn dit voor mij wel een beetje helden. Met theCost hebben ze een betere plaat afgeleverd dan Burn The Maps en het optredenwas in een goeie zaal met een nagenoeg alleen maar liefhebbers. Iets wat vorigjaar in Tivoli wel anders was, toen er regelmatig vanuit achterin een hoopgeouwehoer was te horen. Maar dit keer was het: gespring, gejuich en gezang aande ene kant, doodse stilte aan de andere kant. En dat allemaal op de momentendat het moest!

2. Elbow MELKWEG, AMSTERDAM (29-06)
Hele goeie liveband. Guy Garvey had deze avond zo’n goeiestem die me koude rillingen bezorgde. Maar niet alleen Guy was goed bezig, dehele band had een topavond. Hoogtepunt was b-kantje Mc Greggor met de geweldigetrommels. Forget Myself was een mooi slotfeestje, maar toen moest de toegiftnog komen.

 
1. Radiohead HMH, BIJLMER(28-08)

Misschien een beetje voorspelbaar, maar hier kan ik nietomheen. Omdat er nu niets mis ging was het optreden als geheel beter. Radioheadlaat voortekenen zien dat ze met het nieuwe album voor de zoveelste keer deconcurrentie weer terug naar af gaat verwijzen. Nu nog bewijzen met het nieuwealbum, ben benieuwd!

Welkom!

Op een zondagavond komen we na een lange reis aan in Kärla, een klein dorpje op Saaremaa.
Het werd heel langzaam een klein beetje donker, in de verte hoorde je het blaffen van honden dat soms overging in gehuil en elke keer hoorde je het van een andere kant komen.
Overdag is het er doodstil en je ziet weinig mensen op straat. Zo nu en dan hoor je alleen wat gezaag uit een voormalige onderhoudswerkplaats van een kolchoz wat nu dienst doet als een gewone werkplaats. Af en toe komt er een auto voorbij en je kijkt de auto na want er is een hoogtepunt: er rijdt een auto voorbij! De bestuurder van de auto kijkt eventueel met een medepassagier uit het raampje naar ons, zij zien een bezienswaardigheid: Er zitten hier buiten mensen!
Ook al voelt Kärla als verlaten, het heeft toch een aantal voorzieningen. Zo is er een kleine Kauplus (supermarkt), een school, het gemeentehuis met daarin een bibliotheek met een gratis Internetpunt, een postkantoor en een sporthal waar ook een kantine in is gevestigd. De kantine, geleidt door 2 gezette dames, serveren elke dag een hoofdmaaltijd van gekookte aardappelen, rauwkost en een schnitzel (paneermeel met een klein stukje vlees erin) of een andere vleesvariatie. Daarvoor zit een voorgerecht met soep en daarna nog een toetje.
Een Nederlandse reisgids besteedt in 3 regels aandacht aan Kärla. Er staat dat Kärla wordt omringd door lelijke sovjetflats en dat het dorp een bezienswaardigheid kent in "onze kerk". In de 2 weken dat ik er was, heb ik een aantal wandelingen gemaakt door het dorp en de omgeving. Maar waar ik ook liep, ik heb geen lelijke sovjetflats gezien of het moeten die flatjes van 3 verdiepingen zijn geweest die er mooier bij liggen dan een hele buurt als Overvecht of de Bijlmer in Nederland.
Waar Kärla wel door wordt omringt is bos, heel veel bos. Als je boven op de kerktoren staat kan je hier en daar net boven de bomen uitkijken en dan snap je ook heel goed waar de stilte vandaan komt die er in het dorp heerst.

Een gemiddelde toerist denkt bij Estland aan Tallinn en vervolgens aan het doorscheuren per touringcar naar Riga en Vilnius. Want dat zijn de drie steden in de Baltische staten en welke stad nu bij welk land hoort, velen buiten Estland, Letland of Litouwen hebben geen flauw idee.
Het overige wordt vermeden, het zou er primitief zijn, je zou er nog echte armoede zien, sowieso wat is er te zien?
Op het eiland Saaremaa, het grootste eiland van Estland wordt het tegendeel bewezen, alleen nemen weinig mensen de moeite om dat ook daadwerkelijk te gaan zien.
Een mooi oud bisschoppelijk kasteel uit 1384, in zeer goede staat, herbergt 3 musea, heeft een mooie vesting erom heen en ligt aan de kust van hoofdstad Kuressaare? Het was niet druk. Een grote meteorietkrater, de best bereikbare van Europa, het was er rustig. Het bijbehorende museumpje, toegang 10 kroon (nog geen euro), heeft personeel dat rustig achterover kan leunen.
Ik wil niet weten hoeveel gasten het moderne SPA hotel in Kuressaare heeft, maar ik vermoed dat het er niet veel zijn. Pech voor de Estlanders die hadden gehoopt snel geld te kunnen verdienen, geluk voor de toerist die op zoek is naar rust  en puurheid.
Het voordeel is wel dat het opvalt dat de toeristen die er zijn op bijvoorbeeld Saaremaa, uit alle windstreken komen: Estland, Duitsland, Letland, Finland, Nederland en ja zelfs Hongkong is vertegenwoordigd.
De Esten zijn overtuigd van de schoonheid van hun hele land, nu de buitenlanders nog.

Het vliegtuig landt met een harde klap op het Lennujaam van Tallinn. Een klein vliegveldje met een aankomst- en een vertrekhal en een stuk of 5 Gates. Dit is dan het nationale vliegveld van Estland.
Als je van het vliegveld naar de stad gaat, kom j e oud en nieuw door elkaar tegen. Oude verlaten fabrieken of half verlaten. Sommige gebouwen zien er verlaten uit, maar blijken toch nog volop in bedrijf. De lucht ruikt naar industrie, auto’s scheuren voorbij. In de buitenwijken staan niet alleen oude vervallen Sovjet-flats, maar ook veel huizen van hout. Soms heb je het idee dat je aan het lopen bent in een western.
Het ene huis heeft dringend nieuwe ramen nodig en een lik verf, het volgende staat er prachtig bij.
De restauratiewoede heeft zijn intrede gedaan in de buitenwijken, want als je het centrum inloopt, kom je bijna in  een andere wereld terecht. Alles is perfect, het is keurig en druk. Druk met toeristen die worden rondgeleid door iets wat ooit een oude Hanzestad is geweest. Omringt door een oude stadsmuur met torens.
Op het Kohtuotsa vaateplats, gelegen op een heuvel midden in de stad nabij de Russisch Orthodoxe kerk, heb je een mooi uitzicht en zie je het contrast van Tallinn. Links van je de haven waar de boten naar Helsinki en Stockholm varen. Vroeger was het  niet mogelijk, tegenwoordig kan het. Voor je ligt het oude centrum waar de toeristenaantallen per jaar zullen toenemen. Als je iets verder kijkt zie je oude flats maar ook nieuwe kantoorgebouwen waarvan sommige in aanbouw. Tallinn, nee zelfs heel Estland verandert van een oud-communistisch vlekje op de wereldkaart in wellicht een nieuw kapitalistisch wonder.
Maar het is slechts een eerste indruk.

Sorry, maar ik ben te lui om dit te gaan vertalen.

Kärla kirik

Kärlakirik rajati arvatavasti 14. sajandi algul, 1556. a. tulekahjus sai seerängalt kannatada. 1842. – 1843. aastal toimunud põhjaliku ümberehitusekäigus sai hoone klassistliku ilme.

Kärla kirikus paikneb Eesti kaunimaid renessansspuuskultuuri teoseid -Otto von Buxhoevdeni epitaaf 1591. aastast. Selle autoriks peetakse 16.saj. lõpus ja 17. saj. alguses Lüübekis juhtivaks kujuks olnud TönniesEvers nooremat, kelle stiil oli tugevasti mõjutanud Madalmaadehilisrenessansist.

Epitaafi arhitektoonilises kompositsioonis on kesksel kohal reljeefneKolgata – stseeni kujutis, mille rafineeritud peensusega lõigatudnõtketes figuurides on teadlikult jälgitud manerimist mõjustatudiluideaali. Saledate pilastrite kapiteelid kujutavad antiikjumalatepäid. Nikerddekoor põhineb rullisornamendil ja teistel renessanslikelmotiividel.

Aastail 1878 – 1907 oli Kärla kiriku pastoriks populaarne rahvusliku liikumise tegelane Johannes Kerg (1849 -1926).

Oorspronkelijke site